Gleraugu og vegabréf

Búin að kaupa tvenn gleraugu! Ég byrjaði á því að fara í 2 dýrar verslanir og fann ein gleraugu sem komu til greina í hvorri búð. Önnur kostuðu ca.5000 og hin 3500kr á tilboði. Svo fór ég í gær í þriðju búðina, þar sem var tilboð, 2 fyrir 1. Ég fékk tvenn gleraugu fyrir 2600kr:-D Fór í sjónmælingu í dag, og nú bíð ég bara spennt eftir sms sem segja að gleraugun séu tilbúin! Jákup var ekki alltof hrifinn af öðrum gleraugunum, en ég og konan í búðinni vorum sammála um að ég yrði að fá þau! Þegar maður fær svona gott tilboð, þá er hægt að kaupa ein svolítið flippuð, ekki satt? Ég set þau þá bara upp þegar ég vill ekki að hann kyssi mig:-)
Við erum einnig búin að panta vegabréf handa Kristinu. Ég var spurð að því hvenær tengdaforeldrar mínir eiga afmæli til þess að sanna að hún sé dóttir mín. Ég varð nánast stressuð yfir því að geta kannski ekki svarað! (Fyrir tilviljun átti tengdapabbi afmæli í gær, og ég er nýbúin að heyra kennitöluna hennar tengdamömmu, hehe.) Konan leit líka niður í vagninn til þess að bera hana saman við passamyndina. Persónulega finndist mér erfitt að gera það þegar barnið sefur í vagninum! Börn á þessum aldri líta öll eins út í annarra manna augum þegar þau liggja og sofa. Skrítinn þessi heimur, þegar maður þarf að gera svona ráðstafanir til þess að koma í veg fyrir að fólk ræni annarra manna börnum, eða sínum eigin!
Ég er búin að skrá mig á yoga námskeið fyrir konur eftir fæðingu, og skrá Kristinu í ungbarnasund. Það er þó smá biðlisti í sundið, þannig að ég veit ekki hvenær það losnar pláss.
Svo missti ég mig svolítið með visakortið í netbúðum með barnaföt. Það var janúarútsala:)
Hehehe, nóg að gera í að eyða peningum þegar maður er heimavinnandi!!:-D

Ég er komin með brjóstaþoku (eða hvað þið nú kallið það:) á háu stigi. Man ekki stundinni lengur neitt sem mér er sagt og allt eru því nýjar fréttir fyrir mér! Alltaf gaman sem sagt, slúðrið verður aldrei gamalt:-) En það sem verra er, er að ég er alltaf 3mín of sein til að svara viðeigandi við hinar ýmsu aðstæður! Ég held að maður þurfi að venjast því að fókusinn sé fyrst og fremst á barnið, svo alla aðra...eða þá ég er svona slow:-)
Ég var að skoða ný gleraugu í dag. Ég er að tryllast úr útlits-breytingar-þörf. Langar að lita á mér hárið og fá ný gleraugu. Það er svo miklu fljótlegra en að losna við þennan björgunarhring sem virðist ekkert vera að fara! Og þegar ég fór í ræktina um daginn til þess að kaupa kort og taka fyrsta skrefið að átakinu mikla, ráðlagði þjálfarinn mér að bíða í nokkrar vikur því líkaminn væri ekki tilbúinn. Gott og blessað ef bara hugurinn væri ekki mörgum vikum á undan áætlun:( Ég ætla líka að bíða með hárlitunina aðeins lengur. Allt of mikið af eiturefnum. En fyrir skírn samt, hehe! Já, og ekki getur maður keypt ný föt fyrr en björgunarhringurinn er farinn! (hann verður sko ekki látinn vera til frambúðar). Ég tók til í skápunum mínum í gær og sorteraði fullt af fötum frá sem ég ætla að gefa í genbrug. Þá varð enn augljósara hvað mig langar í (ekki vantar, hihi) ný föt! En varðandi gleraugun er ég að skoða í nokkrar búðir og reyna að vera ekki allt of spontan svona einu sinni:)
Annars er snúllan algjört yndi og við höfum það svo huggulegt hérna heima. J er í fríi í næstu viku og byrjar svo í klinik í Svendborg næstu 8 vikurnar. Það verður svolítið skrítið að hafa hann ekki jafn mikið heima og við erum vanar. Þá fer hann eldsnemma af stað alla daga, en við erum vanar að hafa hann hjá okkur til 10 eða 12 flesta daga.
Bara tæpur mánuður þangað til mamma kemur í heimsókn!

Kristina Ósk 1 mánaða

Tíminn flýgur! Dóttir mín er orðin 1 mánaða nú þegar:)
Við fórum í mæðragrúppu í dag, og leist bara vel á. Við erum 5 stelpur, ein önnur er líka læknanemi. Hinar eru læknaritari, kennari og leikskólakennari.
Annars er ég að skoða hin ýmsu tilboð um mæðraleikfimi og ungbarnasund fyrir okkur mæðgurnar. Við verðum að hafa eitthvað fyrir stafni áður en ég dett niður í átflipp fyrir alvöru! Það er svo miklu auðveldara að raða í sig kexpakka en að smyrja brauð með einum handlegg:) En við förum nánast daglega í 2klst göngutúra (þó sumir þeirra leggji leið sína í gegnum útsölurnar í Magasin, hehe) og ég geri magaæfingar og bakæfingar heima á stofugólfinu. Ekki má gleyma grindarbotnsæfingunum! Vildi óska þess að ég hefði hlustað betur á Kristínu leikfimiskennara í MS þegar hún vildi að við gerðum grindarbotnsæfingar í bak og fyrir:-) Þá hló ég bara að gömlu kellingunni! Hehe -enda var hún svolítið skondin, æfingarnar hennar voru á mörkunum að vera perralegar..
Og svo er komin dagsetning á skírnina hennar Kristinu, 31.mars. Við komum sjálf ekki fyrr en 30., þannig að það verður nóg að gera það kvöld! Við förum svo ekki af landi brott fyrr en 9.april. Vonandi náum við að hitta sem flesta!

Gleði gleði!

ég kemst í gallabuxurnar mínar:-) Þá er ekki langt þangað til ég get farið út og keypt mér nýjar...þessar eru ansi slitnar!

Dóttir mín

sefur ekki nema ofan á mér, í fanginu á mér, eða á brjóstinu.... Það er erfitt að koma einhverju í verk þegar svo er! Í hvert sinn sem hún er sofnuð í fanginu á okkur, og við reynum að leggja hana í vögguna sína, vaknar hún eftir 3 mín og starir á okkur stórum augum. Á nóttinni sefur hún uppí hjá okkur. En það gerir ekkert til, hún er yndisleg:-)
Ég hef aldrei hlegið jafn mikið að neinum eins og henni, hún setur upp þá furðulegustu svipi! Og hún brosir til okkar þegar við syngjum lög sem hún þekkir. Gaman að þessu:-D

Gleðilegt nýtt ár!!

Ég hef aldrei verið jafn sneydd þessum klassíska "áramótafílíng" eins og í gær. Þetta var bara eins og hver annar venjulegur dagur í mínum huga þangað til við keyrðum af stað til Marianna, og sáum alla spariklædda að flýta sér í matarboð, og flugeldum skotið upp hér og þar. Venjulega er ég á leiðinni í eitthvert partý, og er öll spennt fyrir því. En ég var sko meira en sátt við að þurfa að sinna litla krílinu og taka því rólega, ekki síst þegar það byrjaði að hellirigna upp úr miðnætti, og hélt áfram að rigna fram á nótt:-) Við vorum bara 4 heima hjá Maríönnu og hugguðum okkur, borðuðum góðan mat, spiluðum og spjölluðum saman. Jákup og Marianna skutu upp örfáum flugeldum, en við Kristina Ósk héldum okkur inni. Ég reyndi að standa úti í dyragættinni til þess að sjá herlegheitin, en Kristina Ósk varð bara hrædd og fór að gráta, þannig að við drifum okkur inn í hús.

Það sem stendur upp úr árið 2006 er skemmtileg ferð okkar Jákups, Kristins og Pálínu til London, æðislegt sumar á Íslandi bæði hvað varðar vinnu og dýrmæta reynslu, og alls tímans sem ég fékk með fjölskyldunni, óléttan og síðar biðin langa eftir fæðingunni, og svo Kristina Ósk! Við eignuðumst líka bíl í ár, alltaf að verða meira og meira fullorðin:) Jólin í ár voru líka eftirminnileg, það var gaman að kynna fjölskyldurnar fyrir hverri annarri. Og svo var æðislegt að hafa mömmu hjá okkur í heilan mánuð! Það var 1/12 af árinu, ef maður hugsar út í það;-) Ég gleymi heldur ekki að árið 2006 byrjaði með heljarinnar þynnku eftir áramótin, ég hef sjaldan verið jafn þunn eins og 1.jan 2006! Það í sjálfu sér ætti að vera nóg til þess að nenna ekki að skemmta sér á áramótunum næstu árin:-) hehe