Sund í DK

Ég hef, þessi 8 ár sem ég hef búið í Danmörku, aldrei einu sinni íhugað það að fara í sundhöllina í bænum. Þegar maður kemur frá svona lúxuslaugum eins og á Íslandi, er samanburðurinn hreinlega sorglegur. En ég er byrjuð í sjúkraþjálfun vegna bakverkja og sjúkraþjálfarinn er búin að snúa upp á handlegginn á mér og neyða mig til þess að fara að hreyfa mig og hugsa betur um sjálfa mig. Þannig að ég er búin að fara tvisvar að synda! Í fyrra skiptið fórum við fjölskyldan í sundlaug í Nyborg með barnalaug þar sem feðginin kepptust um að fara í rennibrautina á meðan ég synti. En í dag fór ég beint úr vinnunni, niður í bæ, eingöngu til þess að synda. Og viti menn, það var bara ferlega nice! :) Ég synti reyndar bara 4 ferðir skriðsund (þvílíkt erfiði!) og svo 20 á bringunni, en þetta var mjög gott. Notalegt að finna ekki fyrir þyngslunum sem annars eru að bætast á mig ;) Nú verður unnið að því að bæta skriðsundstæknina.
Á morgun á ég frí í fyrsta sinn í 10 daga. Og við familían ætlum að skreppa í Legoland, örugglega ásamt helmingnum af dönum. Það er nefnilega frídagur og veðrið alveg ágætt. En einmitt vegna allra þessara vinnudaga, helmingurinn af þeim til kl.18, hef ég nánast ekkert annað gert en að koma heim, elda mat og fara að sofa á sama tíma og Kristina. Hér bíður mín fjall af þvotti, myndir sem á að setja á barnaland, kort sem þarf að skrifa, og ráðningarsamningar sem þarf að senda undirskrifaða til Aabenraa. Jibbíkóla! Svo er vika eftir af vinnu, og þá er komið að Íslandsferð! :) Við erum spennt! Ég er búin að segja Kristinu að við séum að fara til Íslands, þannig að í hvert sinn sem ég segi: "Veistu hvað við ætlum að gera á morgun?" (t.d. Legoland á morgun), þá segir Kristina "Fara í sund með Tedda"! Þá vitum við hvað er efst á lista við komuna til landsins!

Við erum að slást við liðið í Aabenraa um að fá íbúð í ágúst. Eða kannski ekki svo gróft, við erum búin að athuga stöðuna, og eins og er geta þau fyrst boðið okkur íbúð um miðjan sept. Þá verður Jákup að keyra fyrstu tvær vikurnar héðan, og ég kasólétt að vera heima með Kristinu. Ekki nenni ég að hjóla með hana til dagmömmu komin 39-40 vikur á leið. Mér finnst það nógu strembið núna (það er brekka alla leiðina þangað sko...) Og flytja svo alveg í kringum fæðinguna... ætli ég fari ekki bara af stað í flutningabílnum! hehe

Nýjustu fréttir eru þær að það sást enginn tippalingur í 20 vikna sónar og við búum okkur því undir að fá aðra stelpu í húsið! Mjög hagstætt og fínt ;) Jákup er ánægður með allar stelpurnar sínar og segist alveg vilja 4 stelpur. Það var nú eins gott! Nú verður spennandi að sjá hvort þær eru úr sama móti, eða hvort það komi allt önnur blanda.
Við fjölskyldan gerðum okkur dagamun á föstudaginn, 1.maí, og keyrðum niður í bæ í farfars bíl til þess að fara út að borða. Á ljósunum hjá spítalanum sáum við ungan mann liggja á bekk við strætóskýlið og sá virtist ekki vera við mikla meðvitund. Við erum neydd til að bregðast við öllu svona í okkar profession, þannig að Jákup stoppaði bílinn og ég snaraði mér út að athuga stöðuna. Þegar ég var búin að ganga úr skugga um að hann væri bara fullur og að hann kæmist heim, hoppaði ég inn í bíl aftur (ok ok, ég skrönglaðist inn í bíl aftur, er að verða svolítið þung á mér!). Þá sagði Kristina hátt og skýrt: "Mamma vinna!" Hehehe. Jákup hafði þetta ekki fyrir henni. Ætli hún átti sig á því hvað við gerum? Hún er búin að heimsækja okkur bæði í vinnuna og sjá okkur í læknasloppnum, en úr því og að reikna þetta út, mér finnst það spes ;)
Við fáum nýja fína bílinn okkar á þriðjudag og hlakkar mikið til! Scoda octavia skutbíll 2006 árgerð. Og það fyrsta sem ég geri á bílnum er að sækja mömmu og Jónu frænku á lestarstöðina. Þær eru nefnilega svo sætar að koma og passa Kristinu á meðan ég og Jákup skreppum í helgarferð til Barcelona! Ég hef aldrei verið lengur frá henni en 1 og hálfan sólarhring, og er spennt að sjá hvor okkar eigi eftir að sakna hinnar meira. Kristina er ægileg mömmurófa þessa dagana, og vill helst skríða inn í mig stundum. Í morgun vöknuðum við öll saman í rólegheitunum og vorum að kúra saman eins og við gerum ef tími er til þess. Svo lagðist ég hjá Jákupi, og hann sagði "babba á mömmu". Kristina var ekki lengi að henda sér á mig, ýta pabba sínum í burtu og taka það fram að Kristina eigi mömmu!! Svo segir hún við mig mörgum sinnum á dag: "Mig og dig". Algjör rófa.
Ég er hætt að vinna næturvaktir, og er voða fegin. Það er miklu erfiðara núna að vinna stanslaust í 17 tíma, og að fá engan svefn. Ég var farin að finna verulega fyrir grindinni og miklum þyngslum í kviðnum eftir svona marga tíma. Ég er mun skárri þegar ég fæ nætursvefninn minn! En mér finnst líka hálfboring að vinna alla daga vikunnar, vaktavinna hentar skapi mínu almennt betur.
En þetta varð nú algjör langloka. Ég ætla að koma rófunni í rúmið. Hún er að horfa á Mikka mús.