Það var lítið sofið í nótt. Börnin vöknuðu til skiptis til þess að fá snuð eða vatn eða bara til að grenja aðeins upp úr svefni. Strákurinn vaknaði svo kl.4.20, þegar Jákup kom heim af djamminu. Ég var meðvitundarlaus, og heyrði ekki einu sinni í honum! Jákup var svo sætur að taka hann fram og leyfa mér að sofa aðeins áfram, þrátt fyrir ástandið á honum sjálfum:) Kristina vaknaði svo kl.5.30 við lætin í þeim og þau borðuðu hafragraut áður en ég fór á fætur. Mamman kom svo í mjög svo slæmu ástandi að sækja hann svo við kæmumst í skóla og til dagmömmu (Jákup svaf). Ég náði í McD fyrir manninn minn á leiðinni heim úr skólanum, sem þakkir fyrir morguninn. Það var vel þegið:D