Livet efter eksamen

Það er gott að eiga sér líf á ný! Var í prófi í morgun og er ekki búin að gera annað en að læra síðustu tvær vikur. Það gekk hins vegar assskoti vel og fékk ég 90% rétt:D
Svo er það eilífa eirðarleysið í mér eftir svona próftörn! Ég get ekki slakað á...

Ég komst að því í dag að ein vinkona mín í bekknum á að eiga nokkrum dögum seinna en ég í des. (Fyrir utan hinar 6 sem eru óléttar!!) Það er ferlega gaman að við skulum geta verið samferða með þetta:) Gaman að þessu.

Annars var ég að taka viðtöl við umsækjendur inn í læknanámið í gær. Það er þannig að helmingur þeirra sem komast inn, kemst inn á stúdentseinkunn, og helmingur er valinn út (af 1700 umsækjendum) og boðuð í viðtal, þar sem þau eru svo metin. Af 300 sem koma í viðtöl, fá ca.150 tilboð um pláss. Það var ferlega gaman að vera með í þessu, þó að ég hafi verið svolítið stressuð yfir prófinu daginn eftir. Ég var í hóp með eldri lækni, magaskurðlækni, og í lok dagsins sagði hann að ég ætti bara að láta vita ef okkur vantaði "afa" til að passa fyrir okkur, og eins ef mig vantaði sambönd innan skurðdeildarinnar, þá ætti ég bara að hafa samband:-) LOL! Hress kall!!
Mér fannst allir umsækjendurnir svo góðir, það var erfitt að meta þau. Ég vildi helst sjá þau öll komast inn! Allra helst hefði ég þó viljað sjá mitt eigið viðtal og mat endurspilað fyrir mig!:) Það væri gaman að sjá hvernig það gekk! Ég skil eiginlega ekki í dag hvernig í ósköðunum ég komst inn fyrir 5 (!!!!!) árum miðað við hversu vel undirbúnir allir umsækjendurnir eru. Ég man að ég hugsaði ekki einu sinni út í hvað ég ætlaði að segja í viðtalinu mínu, fyrr en ég sat í lestinni á leiðinni til Odense:) Slúbbert!