Boooooring

Ég er á Vejle spítala, á geðdeild. Nei, ég er ekki sjúklingur. En mér leiðist alveg hræðilega! Við eigum að vera hérna í praktík í 4 vikur og mest allur dagurinn fer í að láta sér leiðast og bíða eftir að geta stungið af! Þetta er nú ekki hægt, ég vill helst læra sem mest fyrir sumarið. Ég á ekki að sjá næsta sjúkling fyrr en eftir klst, þá er best að taka einn bloggrúnt og lesa alls konar óþarfa á netinu;-)
Annars er ekkert að frétta af lífi okkar. Við komum heim seinnipartinn, eldum mat og borðum, horfum á sjónvarpið, smyrjum nesti fyrir daginn eftir (ok, ég geri það....J er ekki svona skipulagður) og ég hoppa í sturtu fyrir svefninn til að geta sofið lengur daginn eftir og svo er það bara í rúmið. Svo vakna ég í síðasta lagi kl.6 til að ná lestinni kl.6.30. Mér finnst alveg súrrealistiskt að sitja í lestinni og sjá klukkuna verða 7.....þá er maður venjulega að skríða á fætur! Í byrjun námsins gat ég ekki einu sinni vaknað þá, og mætti alltaf of seint. Ætli þetta verði veruleikinn eftir nokkur ár, kannski þarf maður að vinna í allt öðrum bæ og taka lest á hverjum morgni...? Ullabjakk.
Hér er ennþá skítakuldi, frost á nóttinni, og snjór mest alla daga. Ég bíð spennt eftir að það fari að hlýna, en veðurspáin segir að það eigi ekki að hlýna fyrr en í byrjun apríl:( Ég gæti alveg þegið smá hlýju bráðum!